Friday, Jun 05th

Last updateFri, 29 Jul 2016 3pm

சீனக் குழந்தைகளின் செல்ல அக்கா!

தமிழ்ப் பெண்கள் எந்த நாட்டில் இருந்தாலும் தங்கது தனித்திறமையை காண்பித்து ஜொலிப்பதில் வல்லவர்கள்தான் என்பதை உண்மையாக்கும் வகையில் திகழ்கிறார் மலேசிய மங்கையான திருமதி சுகுணாவதி சோமு

பெண்களுக்கே உரித்தான தாய்மை..இது எந்த நாட்டில் எந்த குழந்தைகளுக்கும் பொருந்தும் உன்னதமான நிலை. இந்த நிலையைக் கையிலெடுத்து ஜெயித்து இருக்கிறார் சுகுணா. மலேசியாவின் மிக முக்கிய நகரங்களில் ஒன்றான பூச்சாங்-கில் மிகவும் புகழ்ப்பெற்றது இவர் நடத்தி வரும் கிண்டர் கார்டன். இது குழந்தைகளுக்கான நமது ஊர் பிளே ஸ்கூல் மாதிரி. இருப்பினும் சுகுணாவின் பிளே ஸ்கூல் கொஞ்சம் அல்ல நிறையவே ஸ்பெஷல்தான்.


ஆறு வயதுவரையான குழந்தைகள் இந்த பிளே ஸ்கூலில் உண்டு. அதிலும், சீன மலேயக் குழந்தைகள்தான் அதிகம். அத்தனைக் குழந்தைகளும் மிகவும் ரசிச்சு இந்த பிளே ஸ்கூலில் பெற்றோர்களால் விடப்பட்டு இருக்கிறார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். காரணம், சுகுணாவின் அணுகுமுறை. குழந்தைகளை அவர் கையாளும்விதம். குழந்தைகளுக்கு பிரேயர்,படிப்பு, விளையாட்டு, மேக்-அப், என்று எல்லாம் அந்தந்த நேரத்தில் உண்டு, கூடவே குழந்தைகளுக்கு பிடித்தமான உணவு வகைகளும் உண்டு.

நமது ஊரில் குழந்தைகள் மண்ணில் விளையாடுவார்கள், நாம் விளையாட வேண்டாம் என்று குழந்தைகளைக் கடிந்துக் கொள்வோம். காரணம் நமது ஊர் மண் சுகாதாரமில்லைதான், ஆனால், குழந்தைகள் மண்ணில் விளையாட மாற்று வழியை நாம் ஒருபோதும் யோசித்ததில்லை. சுகுணா தமது கிண்டர் கார்டனில் வெளிபகுதியில் குழந்தைகள் விளையாட என்று மண்ணை சேகரித்து ஒழுங்குபடுத்தி வைத்திருக்கிறார். இதுவே பாதி பெற்றோர்களின் மனதை வெகுவாகக் கவர்ந்து விடும்.

அடுத்து குழந்தைகள் பார்த்திராத அறிய பலவகை செடி கொடிகள். குழந்தைகளுக்கு அவற்றைக் காண்பித்து விளக்கம் அளிக்கிறார் சுகுணா. பிறகு எளிமையான கல்வி,இதையும் இவர்களுக்கு திணிப்பதில்லை இவர், குழந்தைகளிடம் ஒரு பிரித்த கட்டிடங்களைப் போட்டு எதையாவது செய்யச் சொன்னால் அவர்கள் அதை புதுவித கிரியேட்டிவாக செய்து எங்களை அசத்தி விடுகிறார்கள் என்று கூறும் சுகுணா, எந்த குழந்தையிடமும் எதையும் திணிக்கக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கிறார்.

'' நான் பள்ளிப் படிப்பு முடித்தவுடன் கிண்டர் கார்டன் நடத்துவதற்கான சிறப்புப் படிப்பைப் படிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன். காரணம் எனது அம்மாவின் குழந்தை வளர்ப்புதான். எனது அம்மா எங்களிடம் மிகவும் கனிவுடன் பழகுவார். அதே போலத்தான் எனது அப்பாவும். ஒரு நாள் கூட எங்களை அவர்கள் இருவரும் கடிந்துக் கொண்டதே கிடையாது. அன்பால்தான் எங்களை அவர்கள் நல்லவர்களாக வளர்த்தார்கள். அவர்கள் காட்டும் அன்பில் நாங்கள் கொஞ்சமும் திசை மாறி செல்லாமல் வளர்ந்தோம். குழந்தை வளர்ப்புக்கு இந்த அணுகுமுறை மிகவும் அவசியம் என்று நான் உணர்ந்திருந்தேன். அதானால்தான் இதை படிக்க வேண்டும், ஒரு கிண்டர் கார்டன் நடத்த வேண்டும் என்று எனக்குள் கனவு இருந்தது.

ஆனால் அப்போது என்னைப் படிக்க வைக்க அப்பா அம்மாவிடம் வசதி இல்லை. ஸோ அம்மா உன்னைப் படிக்க வைக்க வைக்க வசதி இல்லை என்று சொல்லி உடனடியாக கல்யாணம் செய்து வைத்தார்கள். ஆனால், எனக்குள் அந்த அன்பான குழந்தை வளர்ப்பு என்பது விஸ்வரூபமாக உருவேடுத்துக்கொண்டே வந்தது. அதன் பலானாக எனது பெண், மற்றும் மகனை மிகவும் அன்புடன் வளர்த்தேன். அவர்கள் வளர்ந்து பெரியவர்களானதும் மறுபடி நான் இந்த சிறப்புக் கல்வியைப் பயின்று சான்றிதழ் பெற்று, கிண்டர் கார்ணடன் பொறுப்பாளராக பணியில் அமர்ந்தேன்.'' என்று தனது நிலையை விவரிக்கிறார் சுகுணா.

''குழந்தைகளை நான் வளர்க்கும் விதமே வேறாகத்தான் இருக்கும். எனது குழந்தைகளை அதிர்ந்து ஒரு வார்த்தை கூட நான் பேசியதில்லை. அதற்காக கண்டிக்காமல் இருந்ததில்லை. எனது கண்டிப்பு வேறு மாதிரியாக இருக்கும், அவர்களிடம் நான் ரெக்வெஸ்ட் பண்ணுவதுபோல எனது கண்டிப்பு இருக்குமாகையால் குழந்தைகள் உடனே எனது பேச்சைக் கேட்பார்கள். படி படி என்று சொல்வதில் எனக்கு எப்போதும் உடன்பாடு கிடையாது.

எனது இந்த அடிப்படை குணங்களால்தான் என்னால் இப்படி ஒரு கிண்டர் கார்டனை நடத்த முடிந்தது.'' என்று கூறும் சுகுணாவும் பல சவால்களை சந்தித்து இருக்கிறாராம். இவர் வேலைப் பார்த்த கிண்டர் கார்டன் பல கிளைகளை உடையதாம். ஒரு கிளையில் வேலைப் பார்த்த இவருடன், அங்கு பணியில் இருந்த ஆசிரியைகளால் ஒத்துப்போக முடியவில்லையாம். காரணம், சுகுணாவின் கண்டிப்பான நிலை. தான் சரியாக இருக்கிறோம் என்று எண்ணிய சுகுனாவால் சக ஆசிரியைகளின் மன நிலையைப் புரிந்துக்கொள்ள முடியவில்லையாம்.

ஆசிரியைகள் ஒவ்வொருவராக வேலையை விட்டுப்போக எண்ணியிருந்த நேரம், தலைமையாளர் இவரை அழைத்து ஆசிரியைகளை  நாங்கள் இழக்க விரும்பவில்லை, அதே சமயம் உங்களையும் இழக்க விரும்பவில்லை என்று கூறி, வேறு கிளைக்கு சுகுணாவை மாற்ற, உடைந்து போனாராம். இந்த நிலையிலிருந்து எப்படி மீளப்போகிறோம் என்று தவியாய் தவித்தவருக்கு கைக் கொடுத்தது யோகா மற்றும் மெடிடேஷன். மேடிடேஷனால் பல விஷயங்களில் தெளிவு கிடைத்தது என்று கூறும் சுகுணா, ஆசிரியைகளிடம் கண்டிப்புக் காண்பிப்பதை விட அன்பு கனிவு காண்பிப்பதே சிறந்தது என்று முடிவுக்கு வந்ததாக கூறுகிறார்.

''இப்போது ஆசிரியைகளையும் குழந்தைகள் போல பாவித்து அவர்களிடம் பழகுகிறேன், நல்லது கேட்டதை எடுத்துச் சொல்கிறேன்..இப்போது எங்களுக்குள் எந்தவித இடைவெளியும் இல்லை.'' என்று கூறுகிறார் சுகுணா.

பேரண்டிங் பற்றி சொல்லுங்கள் என்றால்.. ''ஒரு தாய்க்கோ அல்லது குழந்தைகளைக் கையாளும் டீச்சருக்கோ குழந்தை வளர்ப்பில் விழிப்புணர்வு என்பது தேவை. எந்தக் குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான் மண்ணில் பிறக்கையிலே, அவர் நல்லவராவதும், தீயவராவதும் அன்னை வளர்ப்பினிலே  என்று முன்னோர்கள் பாடி வைத்ததைப் போல குழந்தைகளிடம் மிகுந்த கவனமுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதுதான் எனது எண்ணம்.  தெரியும் என்கிற விதத்தில் அவர்களிடம் நடந்துக்கொண்டால் அவர்களிடம் நாம் தினமும் கற்றுக்கொள்வது நிறைய இருக்கும். இப்போதுள்ள குழந்தைகள் மிகவும் புத்திசாலிகள்.நாம் ஒரு குதிரை பொம்மையைக் களைத்துப் போட்டு அவர்கள் குதிரைதான் செய்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கக் கூடாது. அவர்கள் கிரியேட்டிவாக அதில் பூனை கூட செய்வார்கள்.

இன்று வரை தினம் தினம் குழந்தைகளிடம் நான்தான் ஏதாவது புதிது புதிதாக கற்றுக்கொண்டு வீடு செல்கிறேன்.அந்த வகையில் குழந்தைகள் எனக்கு ஆசானாக இருக்கிறார்கள். எனவே, குழந்தைகளிடம் எந்த விஷயத்தையும் திணிப்பது என்பது கூடாது என்பதும், எதற்காகவும் அவர்களை வற்புறுத்தக் கூடாது சுதந்திரமாக விட வேண்டும் என்பதும்தான் குழந்தை வளர்ப்புக் குறித்து குழந்தைகளிடமே நான் கற்றுக்கொண்ட கலை. இதுக்குறித்த விழிப்புணர்வு ஒவ்வொரு தாய்க்கும் வர வேண்டும், என்னால் முடிந்தவரை எனக்குத் தெரிந்த அத்தனைத் தாய்மார்களிடமும் நான் அதைத்தான் சொல்கிறேன். தவிர இன்னொன்றும் உண்டு, குழந்தைகளிடம் அன்பை மட்டுமே காண்பிக்க வேண்டும் என்பது எனது கனிவான வேண்டுகோள்.  முடியாததும்,அதே மாதிரி பொறுமையாக இருந்து சாதிக்க முடியாததும் இல்லை என்பது இதுவரையான காலங்களில் குழந்தைகளிடமிருந்து நான் கற்றுக்கொண்ட பாடம்'' என்று கூறும் சுகுணா,  பிசிக்கலி சேலஞ்ச், மெண்டலி சேலஞ்ச் குழந்தைகளையும் தமது பிளே ஸ்கூலில் சேர்த்து மற்ற குழந்தைகளைப் போல தன்னம்பிக்கையுடன் வளர வைப்பதை சவாலாகவே எடுத்துக்கொண்டு செயல்ப்பட்டு வருகிறார்.

மலேசியாவில் தமிழர்கள் அதிகம். அதோடு சீனர்களும் அதிகம். சீனர்கள் தமிழ் பெண்களைப் பார்த்தால் அக்கா என்று அழைக்க மட்டும் கற்றுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில் சீனக்குழந்தைகள் சுகுணாவை மரியாதையாக டீச்சர் என்று அழைத்தாலும், பல சமயங்களில் மழலைத் தமிழில்  அக்காவென்று அழைப்பது காதுகளுக்கு இனிமையாக இருக்கிறது.


                   - 4தமிழ்மீடியாவுக்காக: படங்களுடன் எழில்செல்வி

comments powered by Disqus